Jip Wijngaarden

Mijn Verhaal

Jip Wijngaarden (1964) is geboren in Amsterdam en opgegroeid op de Veluwe. Sinds haar jeugd houdt zij van de natuur en heeft zij een passie voor tekenen.

In de 80-er jaren studeert zij grafisch ontwerpen, tekenen en decoreren in Utrecht waar zij een sterke intuïtie voor kleur en contrast ontwikkelt. Haar ambitie is door te stromen naar de Kunstacademie.

In 1982 wordt Jip uit 3 000 meisjes gekozen om de rol van Anne Frank te spelen in het Nederlandse theaterstuk en later ook in de tv-film.

Jip dacht na één jaar haar studie weer op te pakken, maar komt nooit terug en werkt bijna tien jaar als een succesvolle actrice. Zij verhuist naar Amsterdam en woont in het vroegere atelier van de schilder en fotograaf G.H. Breitner. In diezelfde periode begint zij te schilderen, creëert decors en kostuums voor het theater en tekent model aan de academie, iets wat zij haar hele leven zal blijven doen.

 

Omringd door kunstenaars vindt zij haar inspiratie in het Stedelijk Museum, waar zij regelmatig te vinden is. De kleuren van de abstracte werken van Willem de Kooning overstelpen haar, maar ook de expressionistische fragiele schilderijen van Paul Klee en de monumentale werken van Anslem Kiefer raken haar diep. 

In het Joods Historisch Museum van Amsterdam ontdekt Jip de impressionistische schilderijen van Jozef Israels.

 

 

 

Frankrijk | Zwitserland

In 1990 trouwt Jip met de Franse geluidsman Philippe Combes en verhuist van Amsterdam naar Parijs. Beiden komen tot geloof in de God van de Bijbel.

Later in de jaren 90 verhuizen zij naar de Jura vlakbij Zwitserland, waar Philippe vast werk vindt bij de Zwitserse televisie. 

Jip studeert Hebreeuws aan de Joodse School in Genève en schildert steeds meer. Ook maakt zij verschillende bronze beeldjes et leert zij de kunst van het graveren in een klein atelier in Rolle.

 

 

Haar stijl

Verre van artistieke kringen en allergisch voor alles wat mode en trend is, schildert Jip zoals ze bidt; intiem, kwetsbaar, alsof niemand haar werk ooit zal zien. 

Op haar eenzame weg vindt ze langzamerhand een stijl die het best omschreven kan worden als figuratief expressionisme. 

De doeken, intens gekleurd door olieverf, gevuld met Hebreeuwse letters en symbolen, verwijzen naar een bepaald wereldbeeld. Ze geven een niet mis te verstane joodse sfeer aan haar werk. 

Op de schilderijen ontmoeten we gezichten die veel hebben meegemaakt, en ogen die ons priemend aankijken alsof ze ons iets willen vertellen. Ze lijken ons mee te willen nemen, ons uit te nodigen om in hun wereld te komen, waar ruimte is voor pijn en troost, angst en hoop. Het werk van Jip Wijngaarden is gekenmerkt door haar interesse in de individuele menselijke emotie. Keer op keer zien we in haar composities de contouren van één persoon of slechts een paar mensen.

Er zit een meditatieve kant aan de kunst van Jip Wijngaarden. Terwijl haar schilderijen zijn ontstaan uit contemplatie, nodigen ze ons uit tot overdenking!

Haar eerste tentoonstelling was een herdenkingstentoonstelling over de Sjoa en vond plaats in de voormalige synagoge van Kampen. 

Zij werd gevolgd door vele andere exposities in Nederland en Zwitserland. In 2020 heeft Jip haar eerste Franse tentoonstelling in de Cévennes.